تعریف جیره غذایی و اهمیت آن (اقتصادی و عملکردی).
تأثیر اقلیم و دما (شرایط منطقهای) بر نیازهای مرغ:
مناطق گرمسیر: نیاز بیشتر به آب، کاهش مصرف خوراک (دان)، لزوم تنظیم سطح انرژی و پروتئین جیره برای کاهش استرس گرمایی، استفاده از افزودنیهای خوراکی مناسب (مثل ویتامین C).
مناطق سردسیر: نیاز بیشتر به انرژی در جیره برای حفظ حرارت بدن، ممکن است مصرف دان افزایش یابد.
اشاره به اینکه در مناطق گرمسیری، نسبت مصرف آب به دان میتواند تا ۳ به ۱ برسد (در حالت عادی حدود ۲ به ۱ است).
تفاوت در دسترسی و نوع مواد اولیه (بومیسازی جیره):
وابستگی به نهادههای منطقهای: استفاده از غلات در دسترس در هر منطقه. به عنوان مثال، در برخی مناطق ذرت (Corn/Maize) منبع اصلی انرژی است، در حالی که در اروپا و کانادا، گندم (Wheat) غالب است. در برخی مناطق دیگر ممکن است از سورگوم (Sorghum)، جو (Barley) یا ارزن (Millet) استفاده شود.
منابع پروتئینی: استفاده از کنجالههای روغنی موجود در منطقه (مثل کنجاله سویا، کلزا، آفتابگردان، کنجد یا بادام زمینی) که قیمت و دسترسی آنها در مناطق مختلف متفاوت است.
این بخش میتواند به مرغدار کمک کند تا با استفاده از مواد محلی، هزینه جیره را بهینه کند.
تفاوت جیرهنویسی بر اساس نوع پرورش و مرحله رشد:
مرغ گوشتی (Broiler): جیره در دورههای پیشدان (Starter)، میاندان (Grower) و پایانی (Finisher) بر اساس وزن (نه صرفاً سن) تغییر میکند تا نیازهای رشد سریع برآورده شود.
مرغ تخمگذار (Layer): تأکید بر تأمین کلسیم (از طریق صدف معدنی، سنگ آهک یا پودر صدف) برای کیفیت پوسته تخممرغ.
مرغ بومی: اغلب از مواد غذایی خانگی یا غلات سادهتر استفاده میشود، اما برای عملکرد بهینه نیاز به جیرهنویسی علمی دارند.
اهمیت جیرهنویسی دقیق:
تأکید بر این که جیره بیش از ۶۰ تا ۷۰ درصد هزینههای مرغداری را تشکیل میدهد، بنابراین بهینهسازی آن حیاتی است.
لزوم استفاده از اطلاعات بهروز در مورد نیازهای غذایی پرنده و ارزش غذایی دقیق مواد اولیه (اغلب نیاز به آنالیز مواد خوراکی).
توجه به کیفیت و بهداشت خوراک و آب مصرفی.
